Skip to content

BLACK FLOW

Woorden als diversiteit en inclusiviteit zijn aan de orde van de dag. Het volk is in rep en roer, de politiek is in rep en roer. Instellingen en organisaties moeten veranderen om mee te kunnen in de tijd van nu. In een majority – minorty stad zoals Rotterdam zou dit geen problemen moeten zijn, althans, dat zou je denken want de stad ademt namelijk inclusiviteit! De huidige kunstinstellingen lijken zich er niet van bewust dat Rotterdam nou eenmaal een majority stad is. Aan culturele diversiteit wordt eigenlijk nauwelijks tot niet aandacht besteed. Bij BlackFLOW worden de ‘’outcasts’’ aan het woord gelaten en geven zij een kijk op en in hun leven. Zelfbewustzijn, geborgenheid en veiligheid zijn onderwerpen die te pas komen. In oktober 2016 was Black History het thema. Positieve discriminatie of juist niet: bij BlackFLOW draait het om stereotyperingen en vooroordelen. Want juist dáár liggen vaak de oorzaak en het begin van discriminatie.

Discrimineren of uitsluiten op grond van vooroordelen gebeurt lang niet altijd opzettelijk of bewust. Het gaat hierbij niet alleen om discriminatie om huidskleur, maar ook om gender discriminatie of discriminatie op het gebied van succes. Onder het mom van ‘vrijheid van meningsuiting’ lijkt racisme en discriminatie opeens weer openlijk toegestaan. De cast maakt op een luchtige manier stereotyperingen, als (positieve) discriminatie en groepsdruk (ook onder hangjongeren) en tolerantie bespreekbaar.

De ‘real life’ verhalen en ervaringen van de jongeren zijn de leidraad van deze editie door middel van drama en comedy. De voorstelling bestaat uit spoken word voordrachten, monologen, dans en stand-up comedy. Verhalen worden ondersteund door een liveband die een combinatie maakt tussen klassieke en hedendaagse muziek. Op 5 mei 2017 heeft het vervolg van BlackFLOW mogen plaatsvinden. Hierin ging de cast dieper in op de voorgaande materie.

Is er wel sprake van een probleem? Zo ja wiens probleem is het dan? Is het een probleem van zij die divers zijn of van zij die diversiteit hoog hebben zitten maar er niks aan doen? Hoe kan spoken word en theater bijdragen in een tijd die achteruit gaat door uiterlijke verschillen. Door samen te staan!